ประวัติความเป็นมา

                 สถานการณ์ด้านเศรษฐกิจและสังคมเปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็ว จนก่อให้เกิดปัญหาสังคมตามมานานัปการ  บางเรื่องมีความรุนแรงและสลับซับซ้อน รัฐบาลจึงต้องเข้าไปมีบทบาทในการแก้ไขปรับปรุงและพัฒนาสังคมให้เกิดความสงบสุข ไม่ว่าจะเป็นในด้านเศรษฐกิจส่วนรวม ทรัพยากรธรรมชาติ สิ่งแวดล้อม สังคมหรือวัฒนธรรม   โดยเฉพาะการปกป้องดูแลทรัพยากรมนุษย์ ซึ่งเป็นที่เชื่อถือได้อย่างแน่นอนว่า หากได้มีการพัฒนาคนให้มีคุณภาพสูงขึ้นแล้วก็ย่อมจะส่งผลให้ชุมชนและสังคมมีคุณภาพที่ดีขึ้นตามไปด้วย จากภาพรวมของการพัฒนาสังคมดังกล่าวนี้ รัฐยังได้คำนึงถึงบุคคลอีกกลุ่มหนึ่งซึ่งด้อยโอกาสเกือบจะทุกๆ ด้าน เริ่มตั้งแต่การมีสถาบันครอบครัวที่ไม่สมบูรณ์และไม่มั่นคง  เช่น  บิดามารดาแยกทางกัน เสียชีวิต ต้องโทษ หรือตกอยู่ในสภาวะอื่นใดที่ไม่สามารถอยู่กับครอบครัวของตนเองได้ ผลกระทบจากสาเหตุดังกล่าวจึงเกิดแก่เด็ก ซึ่งเป็นสมาชิกในครอบครัวโดยตรงอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เด็กบางคนจึงกลายเป็นเด็กกำพร้า อนาถา ถูกทอดทิ้งจากผู้อุปการะ เลี้ยงดูและเด็กที่บิดามารดาหรือผู้ปกครองให้การอุปการะเลี้ยงดูที่ไม่เหมาะสม ในปี พ.ศ. 2520 ได้เกิดมีบุคคลบางกลุ่มประกอบอาชีพซื้อขายเด็กให้กับชาวต่างประเทศ โดยได้รับค่าตอบแทนในอัตราสูงมาก จากสภาพปัญหาดังกล่าว  รัฐจึงต้องรีบแก้ไขและป้องกันอย่างเร่งด่วนโดยมีมติคณะรัฐมนตรีกำหนดมาตรการป้องกันการซื้อขาย หนังสือที่ สร 0202/6143 ลงวันที่ 19 พฤษภาคม 2520 กำหนดให้สถานพยาบาลทั้งของรัฐและเอกชนส่งเด็กกำพร้า อนาถา  ถูกทอดทิ้งที่อยู่ในความอุปการะให้แก่กรมพัฒนาสังคมและสวัสดิการอย่างช้าไม่เกิน 6 เดือน

                กรมพัฒนาสังคมและสวัสดิการ(กรมประชาสงเคราะห์ในขณะนั้น)จึงได้ตั้งสถานสงเคราะห์ขึ้นอีกหนึ่งแห่ง   เพื่อรับอุปการะเด็กที่เพิ่มขึ้น คือ สถานสงเคราะห์เด็กอ่อนรังสิต จังหวัดปทุมธานี เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม 2522 ปัจจุบัน  สถานสงเคราะห์เด็กอ่อนรังสิต จังหวัดปทุมธานี สังกัดสำนักคุ้มครองสวัสดิภาพหญิงและเด็ก กรมพัฒนาสังคมและสวัสดิการ กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ วัตถุประสงค์ เพื่อให้การอุปการะเลี้ยงดูเด็กชาย เด็กหญิง ที่มีอายุตั้งแต่แรกเกิด ถึง 6 ปี  ซึ่งกำพร้า ไร้ที่พึ่ง และสมควรได้รับการสงเคราะห์และคุ้มครองสวัสดิภาพตามพระราชบัญญัติคุ้มครองเด็กพ.ศ.2546 โดยให้เด็กได้รับปัจจัย 4 และการพัฒนาด้านร่างกาย จิตใจ อารมณ์ สังคม และสติปัญญาเป็นไปตามวัย อันจะส่งผลให้เด็กได้เติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่ดีของครอบครัว ชุมชน สังคม และประเทศ

 

      เด็กๆ มาจากไหน ?

                 กลุ่มเป้าหมายตามที่สถานสงเคราะห์เด็กอ่อนรังสิต ให้การอุปการะแบ่งเป็น 5 ประเภท ได้แก่

                1) เด็กถูกทอดทิ้งตามโรงพยาบาล ที่สาธารณะ หรือถูกทอดทิ้งไว้กับผู้รับจ้างเลี้ยง

                2) เด็กกำพร้า ไร้ที่พึ่ง เด็กครอบครัวยากจน

                3) เด็กจากครอบครัวประสบปัญหาสังคม เช่น บิดามารดาทุพพลภาพ บิดามารดา เจ็บป่วยด้านร่างกาย จิตใจ       

                    บิดามารดาต้องโทษ บิดามารดาแยกทางกัน

                4) บุตรผู้รับการสงเคราะห์อยู่ในสถานสงเคราะห์ต่างๆ ของกรมพัฒนาสังคมและสวัสดิการ

                5) เด็กเร่ร่อนพลัดหลง เด็กอยู่ในสภาวะยากลำบาก เด็กที่ตำรวจนำส่ง เด็กที่ตกเป็นเหยื่อของการค้ามนุษย์

ไทย